HEEMKUNDEKRING
OP DE BEEK
PRINSENBEEK

Beeldbank Bibliotheek

   
 

Heemkundekring 'Op de Beek' Beeldbank Bibliotheek Zoekresultaat

Aantal gevonden publicaties : 18   (uit: 485)


Uitgebreid zoeken

Klik op publicatie voor vergroting en meer informatie

1. Boeknummer: 00031  
Verhalen van Johan Bax
Cultuur -- Boeken           (2019)    [Johan Bax. Illustraties Jos Krijnen. Vormgeving Fond de Weert]
Verhalen van Johan Bax met illustraties van Jos Krijnen


Voorwoord
Deze uitgave is iets anders dan u van ons gewend bent. Normaal zijn de boekjes alleen interessant voor volwassenen.
Deze keer kunnen er 3 generaties plezier aan beleven!
De verhalen spelen zich af in het dorp Heijdenberg, ergens in Brabant. Ze gaan over een gezin met 2 kinderen, 2 katten en een hond.
De illustraties bij de verhalen zijn van Jos Krijnen.
Als er geen tekst in de boekjes zou staan, was het ook al de moeite waard om het uit te geven, zo mooi zijn ze.
Fons de Weert deed de vormgeving.
Dit boek is speciaal voor Mees, Piet, Milan, Vieve, Cato, Veerle, Teun, Julia, Lise en Fien, en alle andere kinderen.
Veel leesplezier
Johan Bax

Heemkundekring De Vlasselt (nr 157);  
 

2. Boeknummer: 00073  
Volksfeesten 1984
Cultuur -- Volksspelen           (1984)    [Diverse auteurs/bijdragen]
Volksfeesten 1984
Voor de zesde keer Volksfeesten in Prinsenbeek
Ze kunnen het niet meer laten, de organisatoren van de Volksfeesten; al vroeg in het voorjaar
krijgen ze de kriebels en zoeken ze elkaar weer op. Enige routine brengt de zaak weer snel op
gang, doch het blijft een enorme opgave om ieder jaar nieuwe impulsen aan dit gebeuren toe
te voegen. Gezien het feestprogramma zijn zij daarin dit jaar wederom bijzonder geslaagd.
Zoals u wellicht weet, werden de Volksfeesten in voorgaande jaren georganiseerd door de
plaatselijke drumband en het POK. Dat is nu wederom het geval, maar om verschillende or-
ganisatorische redenen hebben beide verenigingen hun gezamenlijke aktiviteiten rondom de
Volksfeesten ondergebracht in de STICHTING VOLKSFEESTEN.
Ze zijn dus samen getrouwd om VOLKSFEESTEN te organiseren en hebben in hun
trouwboekje o.a. het navolgende door de Notaris laten opnemen:
”De Stichting heeft ten doel jaarlijks festiviteiten te organiseren voor de Prinsenbeekse bevol-
king, waaraan:
a. alle geledingen van de bevolking kunnen deelnemen, zoals verenigingen, individuelen,
muziekkorpsen, bands en orkesten, kerken, overheden en ondernemers;
b. mede een stuk VOLKSVERMAAK op het terrein van sport en spel, saamhorigheid, nostalgie
en folklore ten grondslag dient te liggen; alles in de ruimste zin des woords.”
En zie: HET WERKT!!!
Mede dankzij de enorme inzet van bijna 30 plaatselijke verenigingen op gebied van sport,
kuituur, kunst en andere bedrijvigheden, de trouwe deelname van een groot aantal plaatse-
lijke ondernemers en de toevoeging van een aantal spektakelstukken, met als hoofdgerecht
veel muziek, zullen deze volksfeesten wederom beantwoorden aan de doelstellingen welke hier-
aan ten grondslag liggen; een sfeer van nostagie, folklore en verbroedering, hopenlijk onder
een stralende septemberzon...

Voorwoord
Op 8 september 1979 had ik het voorrecht de - naar later bleek eerste - Prinsenbeekse Volksfeesten officieel te mogen openen.
Daarbij maak ik - en zulks aan de hand van het voor die dagen geboden programma - er onder meer gewag van wat idealisme,
vindingrijkheid en solidariteit vermocht.
En met die solidariteit bedoelde ik met name op de saamhorigheid tussen beide organisatoren in relatie tot de Prinsenbeekse bevolking.
Ik sprak voorts de hoop uit, dat de Volksfeesten 1979 een start zouden mogen betekenen van een jaarlijks terugkerende traditie, welke de
plaatselijke gemeenschap gelegenheid zou bieden goede contacten met elkaar te hebben.
De Volksfeesten nu blijken de afgelopen zes jaar te zijn uitgegroeid tot een niet meer weg te denken happening, welke naast haar Carnaval en
Avondvierdaagse als het ware een groot familie-gebeuren doet zijn.
En de Drumband en het P.O.K., de initiatiefnemers èn telkenjare ook de organisatoren van dit tweedaags festijn, hebben zich nu weten te
vinden in een Stichting, welke afkorting S(tichting) V(olksfeesten) Prinsenbeek) als het ware een uitnodiging betekent van: Wij presenteren
ons naar buiten ten behoeve van U!
De doelstelling: het organiseren van jaarlijkse festiviteiten en met name de daaraan ten grondslag liggende elementen, te weten saamho-
righeid, nostaligie en folklore alsmede het door alle geledingen van de plaatselijke bevolking kunnen deelnemen aan dit feest, moet ons allen
aanspreken.
Gaarne wens ik u goede en prettige dagen toe. Moge ook het weer ertoe bijdragen dat Volksfeesten 1984 tot een geslaagd geheel worden,
waaraan eenieder van ons nadien met genoegen kan terugdenken.
Mr L.K.M. Verwiel,
burgemeester.

Stichting Volksfeesten Prinsenbeek SVP;  
 

3. Boeknummer: 00084  
Van Gogh in Etten. Catalogus bij tentoonstelling over Vincent van Gogh 2003. 2de druk
Cultuur -- Exposities           (2003)    [J.A. Rozemeyer]
Van Gogh in Etten.
VOORWOORD
Sinds het jaar (1875) dat ds. Th. van Gogh in Etten en Leur werd beroepen is er veel veranderd.
Telde de gemeente toen nog geen 5000 inwoners, inmiddels is Etten-Leur gegroeid tot ongeveer 40.000 inwoners. Was de gemeenschap toen overwegend agrarisch, nu is Etten-Leur een kleine
stad met een belangrijke industriële en dienstverlenende taak.
In het jaar 2003 wordt de 150e geboortedag van de zoon van dominee Van Gogh herdacht.
Vincent van Gogh, geboren in 1853 in Zundert, ontdekte in 1881 in Etten-Leur na twaalf ambachten en dertien ongelukken, dat hij over een teken- en schildertalent beschikte. In een
periode van zijn leven, dat hij thuis bij zijn ouders orde op zaken in zijn leven wilde stellen, begon hij te tekenen. Hij gebruikte daartoe veel voorbeelden uit zijn naaste omgeving. In het
voorliggende boek, dat dit jaar zijn tweede, geheel herziene druk beleeft, is op voorbeeldige wijze verslag gedaan van de Ettense periode in het leven van Vincent van Gogh; feitelijk werd toen een
groot kunstenaar geboren.
Etten-Leur besteedt het gehele jaar 2003 grote aandacht aan zijn beroemdste inwoner. Velen zullen ongetwijfeld de gelegenheid te baat nemen op bezoek te gaan in Zundert én in Etten-Leur.
Hen zal opvallen, dat, ondanks de geweldige veranderingen, er nog steeds belangrijke elementen uit Vincent’s tijd zichtbaar zijn. Etten-Leur heeft weliswaar stadse trekken gekregen, maar de
dorpse gemoedelijkheid is niet verdwenen ondanks de vele nieuwbouw. De 'Tuin van Etten (1888)' is heden ten dage veranderd in een bruisend hart met lommerrijke parklanen.
Op deze plaats hecht ik eraan de samensteller van de eerste en de tweede druk van dit boekje, de heer J.A. Rozemeijer en degenen die hem terzijde stonden te danken voor hun noeste arbeid.
Het Stichtingsbestuur, dat de organisatie van het 150e geboortejaar van Vincent van Gogh in Etten-Leur voor zijn rekening nam, dank ik voor zijn creativiteit en inzet. De vele vrijwilligers,
die zich belangeloos inzetten om de feestelijkheden mogelijk te maken en geïnteresseerde bezoekers rond te leiden complimenteer ik voor hun bijdrage aan de public relations van onze gemeente.
U lezer van dit boek en bezoeker van onze Vincent-stad dank ik voor uw belangstelling. Ik heet u welkom en nodig u uit nog eens terug te keren en te genieten van het fraais dat Etten-Leur u te
bieden heeft.
drs. J.A.M. van Agt,
burgemeester van Etten-Leur.
Januari 2003

Stichting Vincent van Gogh Etten-Leur;  
 

4. Boeknummer: 00085  
Brabant, literaire reis langs het water. Bloemlezing gedichten
Cultuur -- Gedichten           (2011)    [Jasper Mikkers]
BRABANT
literaire reis langs het water
Woord vooraf
Wie nog niet van Brabant hield, wordt op slag verliefd bij het kijken en lezen in dit unieke boek. Ik was al verliefd, geboren
en getogen Brabander die ik ben. De teksten, foto’s en vooral de combinatie ervan ontroeren mij. Het is bijzonder hoe beeld
de tekst versterkt en tekst het beeld. De schrijvers, dichters en fotografen uiten in woord en licht wat zij zien en voelen. De
geur van het water, het wisselen van de seizoenen; herinnering, heimwee, verbazing, betovering. En wijsheid, zoals in Weet dat
je waar ook aan een oever woont, de beginregel van het gedicht Werkplek van Paul Meeuws. Het is er allemaal in dit boek, in
Brabant. Om te zien, te lezen, te beleven. Een bijzondere ervaring voor iedereen. En als je, zoals ik, in Veghel bent geboren,
dan sta je wat langer stil bij een vers als Veghel by night van Olivier van Nuenen:
En onder onze ogen drijft de tijd
zwart-edelstenen kringen in het water
richting zee, maakt nu tot later, zwemmen
nachtseizoenen vluchtig met ons mee.
Wie nog niet van Brabant hield: kijk en onderga dit boek.
Want, aldus Victor E. van Vriesland in een van zijn kwatrijnen voor het Philipsmonument in Eindhoven: Wat de ogen zien,
dat zal het hart verstaan.
Wim van de Donk
Commissaris van de Koningin in Noord-Brabant

Stichting Achterland Zeist;  
 

5. Boeknummer: 00114  
100 jaar Amor Musae 1888-1988
Cultuur -- Harmonie Amor Musae           (1988)    [Herman Dirven, Jan van den Hoven]
100 jaar Amor Musae 1888-1988

VOORWOORD
Veronderstel eens, dat twee mensen door ons dorp zouden wandelen en dat die twee mensen precies een eeuw in leeftijd zouden verschillen. De oudste kent nog
goed de Beek van 1888 en de jongste kent uiteraard het Prinsenbeek van vandaag.
De oudste zou van de ene in de andere verbazing vallen en steeds maar vragen stellen als: ‘Waar is de oude Markt gebleven?’ en ‘Waar is de oude kerk van Deken
Maes?’, of ‘Waar is de Openbare School, die stond toch op de hoek van de Kapelstraat-Beeksestraat?’ en ‘Waar wonen nu de nonnekes?’
De jongste zou de oudere goed moeten vasthouden, want midden op straat lopen kan niet meer en oversteken moet zeer voorzichtig gebeuren. En de jongste zou
ook vele vragen stellen, zo van hoe zag er dit of dat vroeger uit?
Maar er zou ook veel zijn, dat voor beiden een vraag bleef en waar noch de oude, noch de jonge het antwoord op wist.
Maar hoort en ziet, daar om de hoek van de Schoolstraat en de Groenstraat komt een harmonie aan en de muzikanten spelen een fijne en verfrissende mars. En beide
Bekenaren - want dat zijn onze wandelaars- grijpen elkaar vast en roepen bijna tegelijk: ‘Maar dat is onze Harmonie Amor Musae!’ En tevreden kijken ze elkaar
aan, ze hebben gelukkig een herkenningspunt gevonden.
Prinsenbeek en Amor Musae zijn elkaar meer dan honderd jaar trouw gebleven.

Harmonie Amor Musae Rabobank;  
 

6. Boeknummer: 00136  
Conversaties.
Cultuur -- Gedichten           (2007)    [Danielle Lemaire]
Conversaties.


een gesprek van Danielle Lemaire met Ferdinand van Dieten in Breda, 22 juni 2006.

De Bespreking.
Ie kerstdag, Amsterdam, 28 december 2002
JaDa en V.O.F. ZijlmansIJongenelis over hun komen-
de gezamelijke expositie 'Het Absolute Nulpunt. ’ in
Lokaal 01 te Antwerpen, december 2003-januari 2004.

Vrouwen in hedendaagse muziek
een gesprek van Danielle Lemaire
met Mariëtte Groot in Delft, 10 juli 2006.

De Lichtwerker.
een gesprek van Danielle Lemaire met Lilian
Joosen in Breda, 22 augustus 2006.

Inner Landscapes;  
 

7. Boeknummer: 00146  
De verdwenen sleutel van kabouterstad
Cultuur -- Boeken           (ca. 1970)    [Leo Stevens]
De verdwenen sleutel van kabouterstad (7 jaar en ouder)

Leo Stevens is een schrijver uit Prinsenbeek

EEN VREEMDE ONTMOETING IN HET LIESBOS
In dit boek wordt het avontuur verteld van drie jongetjes. Het eerste jongetje heet Stan. Stan is acht jaar. Hij
woont in Prinsenbeek. Prinsenbeek is een dorp in de buurt van Breda. Het ligt lekker rustig tussen grote
bossen. Het tweede jongetje heet Rob. Hij is zes jaar.
Rob is het jongste broertje van Stan. Hij woont natuurlijk ook in Prinsenbeek. Als de grote vakantie voorbij is gaat
Rob naar de grote school. Hij komt dan in de eerste klas bij juffrouw Kroes. Het derde jongetje heet Marlijn.
Martijn is vijf jaar oud. Hij is een neefje van Stan en Rob.
Hij woont in Neer. Neer is een klein plaatsje in Limburg.
Dat ligt wel op honderd kilometer afstand van Prinsenbeek. Martijn logeert bij Stan en Rob. Als de zomer-
vakantie voorbij is, gaat Martijn ook naar de eerste klas van de grote school. Als de grote vakantie bijna afge-
lopen is, wordt Martijn zes jaar. Hij is dan even oud als Rob. Maar Rob zegt dat hij toch lekker ouder is dan
Martijn, omdat hij eerder zeven jaar wordt. En dat klopt.
Martijn is al een paar dagen bij Stan en Rob aan het logeren. Dat is wel dapper van Martijn. Hij is nu immers
zó ver weg van huis, dat je niet even naar je pappa en mamma kunt fietsen. Maar Martijn denkt niet aan zijn
mamma en pappa. Hij heeft het veel te druk met het bouwen van de lego-trein en het timmeren van een

Uitgeverij Schenk Maastricht;  
 

8. Boeknummer: 00147  
De ontvoerde elfenkoning
Cultuur -- Boeken           (ca. 1970)    [Leo Stevens]
De ontvoerde elfenkoning (7 jaar en ouder)

Leo Stevens is een schrijver uit Prinsenbeek

EEN ONVERWACHTE BRIEF
Het is al enkele dagen erg warm in Prinsenbeek. Overdag is dat wel lekker. Maar ’s avonds is het dan erg
moeilijk om in slaap te vallen. Ook Stan kon niet slapen van de warmte. Hij rolde van de ene zij op de andere. Na
een hele poos viel hij eindelijk in slaap. Maar Stan merkte natuurlijk zelf niet dat hij sliep. Hij droomde het
ene avontuur na het andere.
Hij droomde dat de deur van zijn slaapkamer zachtjes op een kier werd geduwd. En dat kabouter Stippel
binnenstapte en hem aan zijn neus trok. Stan schudde even met zijn hoofd en blies alsof hij een lastige vlieg
wilde verjagen. Stan droomde wel vaker over kabouter Stippel. Stippel was de boodschapper van Koning
Goudbaard, de koning van Kabouterstad. Door kabouter Stippel zijn Stan en zijn broertje Rob en, Martijn het
neefje van Stan en Rob, te weten gekomen dat kabouters écht bestaan. In Prinsenbeek, midden in het Lies-
bos, is de geheime ingang naar Kabouterstad. Niemand weet waar die ingang is. Alleen Stan, Rob en Martijn
weten hoe zij de onderaardse gang naar Kabouterstad kunnen binnengaan. Maar zij zullen dat echt aan
niemand vertellen. Het is een geheim dat zij alleen, samen met de kabouters kennen.
Weer voelde Stan het gekriebel aan zijn neus. En weer schudde hij met zijn hoofd en maakte hij een blazend
geluid en... sliep weer verder... Opnieuw leek het, of

Uitgeverij Schenk Maastricht;  
 

9. Boeknummer: 00148  
Heks Fiskalia wil een supertoverstaf
Cultuur -- Boeken           (ca. 1970)    [Leo Stevens. Ill. Joop Walenkamp]
Heks Fiskalia wil een supertoverstaf (7 jaar en ouder)

Leo Stevens is een schrijver uit Prinsenbeek

BIJ OUDE VRIENDEN OP BEZOEK
In dit verhaal worden de avonturen verteld van Stan, Rob en Martijn. Stan en Rob wonen in Prinsenbeek.
Stan is een broertje van Rob. Hij is acht jaar oud. Hij zit in de tweede klas van de lagere school. Zijn broertje Rob is
zes jaar oud. Hij zit op de kleuterschool. Daar hoort hij nu bij de oudste kleuters. Martijn is een neefje van Stan
en Rob. Hij is ook zes jaar oud, net als Rob. Hij woont in ’s-Hertogenbosch. Daar woont hij echter nog maar pas.
Enkele dagen geleden is Martijn verhuisd. Hij woonde eerst in Neer, een klein plaatsje in Limburg. Maar ja, zijn
vader kreeg ander werk, en... hup, alles ging de grote verhuiswagen in. Op weg naar hun nieuwe huis in de
grote stad.
Sommige dingen van verhuizen zijn wel leuk. Alles in je huis wordt ingepakt in grote dozen. Alle kasten worden
uit elkaar geschroefd. Zelfs de lampen worden van het plafond en de muren gehaald. Ooms en tantes of buren
en kennissen komen helpen met inpakken. Sommige dingen kun je natuurlijk niet inpakken, maar die gaan
toch mee: de goudvis in zijn kom, en het konijntje in zijn hok. En natuurlijk wordt het hondje Briks ook niet ingepakt.
Maar je kunt niet alles meenemen als je verhuist. Je vriendjes en vriendinnetjes van school en van de straat
kun je niet meenemen. Ook de juffrouw van de klas

Uitgeverij Schenk Maastricht;  
 

10. Boeknummer: 00161  
Toentertijd
Cultuur -- Gedichten           (1979)    [Henriette Kegge]
Toendertijd

VOORWOORD
Henriette Kegge is van oorsprong een boekenfiguur. Zij laat zich in de Camera obcsura terdege het hof maken door de charmante
Heer van den Hoogen, die volgens kenners niet toevallig boven een beddewinkel woonde.
Naast die nogal nuffige en nukkige Hollandse juffer is er echter ook nog een door en door Brabantse Henriette Kegge, die werd
geboren en getogen in Prinsenbeek in West Brabant, dat voor het zo deftig werd, gewoon ’Beek’ heette. Deze Brabantse
Henriette is alles behalve een boekenfiguur, maar schrijft wel zelf. En dat doet ze al zo 'lang en zo’ voortreffelijk in de taal van
haar geboortedorp, dat ik haar alweer bijna vijf jaar geleden (om precies te zijn op 25 februari 1975) voor het eerst heb mogen
lanceren in het Literair Café in Den Bosch. Zij is daar, ook na een aantal andere optredens, altijd haar blijde dankbaarheid
voor blijven tonen, een verschijnsel dat men heden ten dage met een lang en fel lichtend lantarentje moet gaan zoeken zonder het
nog veelvuldig gewaar te worden.
Daarom ben ik, op mijn beurt, zo blij om wat hier nog volgt.
Door de goede zorgen van Cor Borsje (Communications Manager van Rank Xerox, Venray) werk ik sedert enige tijd aan
De Zondagsveder. Dat is een bloemlezing van 25 Zuidnederlandse auteurs, waar ik ook Henriette Kegge bij
betrokken heb. Ter inleiding bij haar stukjes schreef ik in juni 79:
’Een uitgever die de pareltjes van Henriette Kegge, die zij verzamelde onder de titel Toentertijd, in het licht geeft, verricht
niet alleen een daad van eenvoudige rechtvaardigheid, maar zal er bovendien geen spijt van krijgen’.
En ziet. Nog voor De Zondagsveder op tafel kan worden gelegd blijkt die uitgever gevonden. Hij heet Ko Huijbregts en is er de
man achter de op menig embleem van jeugdige paardekracht getuigende uitgeverij HECHT in Den Bosch.
Toentertijd zal nog in 1979 verschijnen bij uitgeverij HECHT als het veertigste boekdeel dat ontstaan is uit het Literair Café in Den Bosch.
Dat heuglijke nieuws bereikte mij tegelijk met het bericht dat aan een andere Brabantse auteur, die ik meende te moeten opnemen
in De Zondagsveder, deP. C. Hoofdprijs is toegekend. Een geluk komt dus nooit alleen, al hoor je dat meestal alleen maar
van ongelukken. En de weg voor Henriette Kegge lijkt gebaand. Wie had dat toentertijd kunnen denken?
CAREL SWINKELS

Hecht 's Hertogenbosch;  
 

11. Boeknummer: 00163  
Volksverhalen uit Noord Brabant
Cultuur -- Boeken           (1980)    [Willem de Blécourt ]
Volksverhalen uit Noord-Brabant en hun herkomst

INHOUD
Volksverhalen uit Noord-Brabant 7
1. Schoolmeester en essayist. Verhalen vanuit Zeelst verzameld
2. De archeologie van het vertellen. Verhalen uit de Kempen
3. Sprookjes en natuurgeloof. Verhalen vanuit Helmond verzameld
4. Onderzoek naar overlevering. Verhalen vanuit Breda verzameld
5. De verteller als tovenaar. Verhalen uit Ossendrecht en Woensdrecht
6. Heksenprocessen
7. Spot en Venijn. Aantekeningen over Noordbrabantse plaatsen en ingezetenen
8. Noordbrabantse volksverhalen. Commentaar

Het Spectrum Utrecht/Antwerpen ;  
 

12. Boeknummer: 00173  
Daar in de hei was het zo mooi. Tien brieven uit Brabant van Vincent van Gogh
Cultuur -- Boeken           (1990)    [Wil Tromp, Jan van Muilekom]
Daar in de hei was het zo mooi. Tien brieven uit Brabant van Vincent van Gogh

VOORWOORD
Het Noordbrabants Museum opende in 1987 zijn poorten in het voormalige gouvernementspaleis te ’s-Hertogenbosch met de tentoonstelling Van Gogh in Brabant. De bezoekers werd beeldend werk van
Vincent van Gogh getoond uit de perioden dat hij in Noord-Brabant werkzaam was. De brieven die hij toen heeft geschreven, bleven niet onopgemerkt. Citaten hieruit hadden echter een dienende taak:
toelichting bij tekening of schilderij.
In deze uitgave daarentegen staan de brieven centraal. En zoals voornoemde tentoonstelling zich beperkte tot beeldend werk uit Van Goghs Brabantse perioden, is hier gekozen voor een aantal brieven
uit diezelfde tijd. Dat betekende een keuze uit ruim honderd van de meer dan 750 brieven die van Van Gogh bewaard zijn gebleven. In de geselecteerde brieven komen nagenoeg alle onderwerpen aan bod
die bekend zijn uit zijn correspondentie, voor het merendeel gericht aan zijn broer Theo. Deze vier jaar jongere broer was Vincents veruit belangrijkste vertrouwensman, die hem bovendien zijn
kunstenaarsleven lang financieel ondersteund heeft.
Will Tromp, publicist, bezorgt in deze uitgave een tiental aan Theo gerichte brieven, die hij bovendien van verbindend commentaar voorziet.
Vervolgens buigt Jaap Goedegebuure, hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Brabant en literatuurcriticus, zich over de vraag, welke positie het schrijverschap van Van Gogh inneemt in zijn
kunstenaarsbestaan. Diens brieven worden immers vooral in het buitenland als een zelfstandige bron van literaire waarde beschouwd.
Tot slot laat Han van Crimpen, hoofd beheer, documentatie en bibliotheek van het Rijksmuseum Vincent van Gogh, zien, dat Van Gogh in zijn brieven zijn gehechtheid aan Brabant voortdurend verwoordde.
Wij hopen dat deze kleine uitgave voor velen - in Brabant en daarbuiten - een eerste en aardige kennismaking zal zijn met de brieven van Vincent van Gogh. De kunstenaar die niet alleen tekenend
en schilderend, maar ook schrijvend een rijk en belangrijk oeuvre heeft nagelaten.
Nijmegen/ ’s-Hertogenbosch, januari 1990
Will Tromp en Jan van Muilekom

Noord-Brabants Genootschap;  
 

13. Boeknummer: 00211  
75 jaar Fanfare Oefening Kweekt Kennis
Cultuur -- Fanfare Zevenbergen e.a. orkesten           (1985)    [Emiel Cruysberg e.a.]
75 jaar Fanfare Oefening Kweekt Kennis (OKK) Zevenbergen

Dr. A.J.D. SEELEN, burgemeester
0.K.K. viert feest!
Wanneer een inwoner of inwoonster van onze gemeente zijn of haar 75e
verjaardag viert, is dat voor de gemeente in het algemeen geen reden
om daar bijzondere aandacht aan te schenken. Er wordt weliswaar gefeest,
er is een receptie, maar de gemeente is afwezig. Iets anders is het, wan-
neer een vereniging het 75-jarig jubileum viert. Ook dan
wordt er gefeest, ook dan is er een receptie, maar in dat
geval laat de gemeente wel van zich horen.
Nu de R.K. fanfare 'Oefening Kweekt Kennis' uit Zevenberg-
schenhoek dit jaar haar 75-jarig jubileum viert, wil ik
hieraan op deze plaats dan ook aandacht schenken.

Het gaat hier om een vereniging met een zeer lange geschie-
nis. Hoewel de exacte datum van oprichting van de fanfare
niet meer is te achterhalen - de archieven van de ver-
eniging hebben de tragische gebeurtenissen van 1940, 1944
en 1 953 helaas niet overleefd - is wel duidelijk dat deze
oprichting in 1910 moet hebben plaatsgevonden. De oprichters
van toen, hebben niet kunnen vermoeden, dat O.K.K. zou
uitgroeien tot wat zij nu is: een bloeiende fanfare met
zo’n 50 leden en gemiddeld 40 uitvoeringen en optredens
per jaar. Met recht kan dus gesteld worden, dat O.K.K.
is uitgegroeid tot een fanfare die niet meer is weg te
denken uit Zevenbergschenhoek. Het is dan ook volkomen
begrijpelijk dat O.K.K. gemeend heeft het 75-jarig bestaan
te moeten vieren met een aantal (muzikale) activiteiten.
De activiteiten, die in dit boekje zijn vermeld, beveel
ik van harte bij U aan. U zult er ongetwijfeld veel plezier
aan beleven.

Aan het bestuur en de leden van O.K.K. (maar eigenlijk
aan alle inwoners van Zevenbergschenhoek) bied ik tenslotte
mijn gelukwensen aan. Ik wens U allen zeer plezierige en
in alle opzichten geslaagde jubileumactiviteiten toe en
een voorspoedige toekomst.
De burgemeester van Zevenbergen

G.H.KAMP, wethouder culturele zaken
Het zinvol besteden van de vrije tijd wordt wel eens als een probleem ervaren.
Dat geldt gelukkig niet voor iedereen.
Er zijn velen die daar geen enkele moeite mee hebben. Een grote groep van deze 've-
len' vormen de amateur-musici. Van kindsbeen af heeft de mens behoefte aan datgene
wat hij heeft gemaakt, aan andere te tonen.
Hij hoopt dat de aanblik van zijn prestatie een positieve
reactie zal opleveren en hij geniet van de bewondering
die een ander eventueel voor hem toont.
Dat geldt ook voor de muzikant, het geldt voor hem zelfs
extra. Want wat hij in combinatie met anderen tot stand
heeft gebracht, wil hij niet alleen graag laten horen om
daarmee aan zijn eergevoel tegemoet te komen, het is ook
nog zo dat hij met het resultaat van de gezamenlijke studie
anderen een plezier wil doen.
O.K.K. heeft dat nu 75 jaar gedaan voor de Hoekse bevolking.
Een bijzondere felicitatie aan bestuur, leden en de gehele
bevolking ten volle waard.
Jubilerende O.K.K. betekent een culturele waarde voor de
gehele gemeenschap welke moet blijven bestaan en zal blijven
bestaan als we wel datgene blijven aantreffen als uitgangs-
punt: 'LIEFDE VOOR MUZIEK'.

Eigen Uitgave Fanfare;  
 

14. Boeknummer: 00311  
Boekendonck, een verhaal apart
Cultuur -- Bibliotheek Boekendonck           (2020)    [Marjan van der Laken]
Boekendonck, een verhaal apart
Jubileumboekje van vrijwilligersbibliotheek Boekendonck te Prinsenbeek


Inhoud
Inleiding 5
Van idee naar werkelijkheid 8
Boekendonck 2015-2020 14
Blik op de toekomst 42
Voorgeschiedenis 46
Lijst Vrijwilligers Boekendonck 56
Colofon 58

Inleiding 6
Het is nu vijf jaar geleden dat vrijwilligersbibliotheek Boekendonck is opgericht. Aanleiding voor een jubileumboekje vonden Lucie Rijsdijk en Laura van Opstal tijdens
de kerstborrel van Thebe eind 2019.
Het accent van dit boekje ligt op de eerste vijf jaar van Boekendonck. Maar ook de voorgeschiedenis van de bibliotheekvoorziening in Prinsenbeek komt aan
bod, omdat Boekendonck hiervan een uitvloeisel is.
Bij de opening van Boekendonck op 17 oktober 2015 gaf Bekenaar Kees Nagelkerke al een inkijkje in de bibliotheekgeschiedenis van Prinsenbeek. Dat verhaal
is in een apart hoofdstuk verwerkt.
Boekendonck is inmiddels van een kleine naar een grotere ruimte gegaan met fraaie inrichting.
Een stap verder naar een dorpsbibliotheek voor iedereen en tegelijk een ontmoetingspunt: de droom van de initiatiefnemers.
Mogelijk gemaakt door de medewerking van bestuur en medewerkers van Woonzorgcomplex Thebe/Hagedonk.
Op basis van een sterke groep vrijwilligers en een groeiende belangstelling vanuit de bewoners van Prinsenbeek en Hagedonk.


Vereniging Boekendonck;  
 

15. Boeknummer: 00315  
Nog meer verhalen van Johan Bax
Cultuur -- 09.020           (2021)    [Johan Bax. Illustraties Jos Krijnen]
Nog meer verhalen van Johan Bax
Kinderverhalen in een fictief Brabants dorp


Voorwoord
Na het vorige boek, ‘Verhalen van Johan Bax’, kregen we vooral leuke reacties, van jong en oud.
Vandaar dat we besloten er nog een te maken.
Ook nu met de opzet dat er 3 generaties plezier aan beleven!
De verhalen spelen zich af in het dorp Heijdenberg, ergens in Brabant.
Ze gaan over een gezin met 2 kinderen, 2 katten en een hond en bijzondere dorpsfiguren.
De illustraties bij de verhalen zijn ook nu van Jos Krijnen.
Als er geen tekst in de boekjes zou staan, was het ook al de moeite waard om het uit te geven, zo mooi zijn ze.
Ed Oud deed de correctie, de vormgeving is van Fons de Weert.
Dit boek is speciaal voor Mees, Piet, Milan, Vieve, Cato, Veerle, Teun, Julia, Lise en Fien, en alle andere kinderen.
Veel leesplezier
Johan Bax


Heemkundekring De Vlasselt Terheijden;  
 

16. Boeknummer: 00396  
Gedichten en liedjes Over en Uit Etten-Leur
Cultuur -- Gedichten           (2015)    [Jos Martens]
Gedichten en liedjes Over en Uit Etten-Leur

Inhoud
Voorwoord
Inleiding
Gedichten en Liederen over:
1. Etten-Leur
2. Gilden
3. Kerstmis
4. Agrarische sector
5. Eerste vliegtuigopstijging
6. Geboorte
7. K.S.E.
8. Sint Lambertuskerk
9. H.Hartkerk
10. K.V.O.
11. Moord in Etten
12. Leur
13. Annie Vergouwen-van Unen
14. Sus Aarts, de volksfilosoof
15. Pieter Mol
16. Claude Covemaeker
17. Eveline Wit
18. Toine Nooijens
19. Rinus Oerlemans
20. Marie Dekkers - de Bruin
21. Lientje Dekkers - de Bruin
22. Herbert Mouwen
23. Valerie Hummel
24. Paula Copray
25. Bart Adams
26. Johan Jaspers
27. Allerlei
28. Verklaringen
29. Gebruikte bronnen en literatuur

Voorwoord
Voor u ligt het boek 'Gedichten en liederen over Etten-Leur' dat is samengesteld door de Heemkundekring Jan uten Houte
• Deze bundel bevat een unieke verzameling gedichten en liederen gemaakt door mensen met een passie voor poëzie èn voor Etten-Leur •
Het is een prachtige verzameling • Elke bijdrage geeft een eigen en unieke kijk op gebeurtenissen in onze gemeente door de jaren heen • De vele gedichten
en liederen schetsen op even zoveel verschillende manieren een mooi beeld van een stukje geschiedenis van Etten-Leur • Door het lezen van de diverse werken
ga je steeds meer houden van dit prachtige dorp • Dit boek is een prachtige aanvulling op de vele historische publicaties van de Heemkunde Kring Jan uten Houte
• Door de jaren heen heeft zij een schat aan gegevens over Etten-Leur verzameld en heeft zij daarover al vele publicaties uitgebracht • Daarmee bevordert
zij de belangstelling voor en de kennis van deze mooie plaats. Namens het gemeentebestuur wil ik de Heemkundekring van harte feliciteren met deze prachtige bundel •
De lezer wens ik graag veel plezier met het lezen van deze bijzondere bundel •
J.P. van Hal.
Wethouder van Etten-Leur.

Inleiding
Bij het samenstellen van dit boek wilde ik aanvankelijk alleen maar gedichten opnemen, maar allengs kwam ik er achter, dat er ook veel liederen iets te zeggen hadden
over onze gemeente.
Wat waren mijn selectiecriteria? Wel, het moesten in mijn ogen gedichten of liederen zijn, die het verdienen om over een x-aantal jaren nog gelezen te worden, omdat ze
van historische betekenis voor Etten-Leur (kunnen) zijn. Het gaat over poëzie waar niet alleen nu, maar ook morgen van genoten kan worden.
Bovendien dienen gedichten toegankelijk te zijn. Het moet in één keer te begrijpen zijn. Ze moeten herkenbare beelden of emoties verwoorden. Poëzie moet “lopen”.
Het is muziek in woorden.
Een gedicht behoeft ook niet per definitie kort te zijn. Soms worden er verhalen verteld of geschiedenissen opgerakeld. Uiteraard nemen die meer plaats in beslag.
Door deze gedichten hier af te drukken, bereiken we misschien een groter publiek, dat de eigen vriendenkring van de dichter overstijgt.
Poëzie kan over alle thema’s gaan. En dat is hier ook het geval. In dit boek staan gedichten over de gemeente Etten-Leur, jubilea, de eerste vliegtuigopstijging, de Leur,
bekende Etten-Leurenaren, voetbal, Etten-Leurse dichters enz.
Natuurlijk is dichten niet alleen iets voor lichtgewichten. Iedereen kan het. Met taal kun je zoveel. Met taal kun je er bijvoorbeeld voor zorgen, dal er bij anderen
bepaalde gevoelens van herkenning ontstaan. Gedichten kunnen die uitwerking hebben, als ze goed zijn.
Diverse gedichten zijn in het dialect van Etten-Leur weergegeven. Dan wordt er soms van het dialect gebruik gemaakt om het plaatselijke en het humoristisch effect meer
te benadrukken. Of om de strekking
van het gedicht beter te laten uitkomen.
De gedichten in dit boek zijn voor zover mogelijk opgenomen in overleg met de rechthebbenden.
De gedichten zijn afgedrukt zoals zij zijn aangeleverd door de dichters of zoals zij stonden afgedrukt in de diverse regionale bladen.
Voor de samenstelling ben ik uiteraard zelf verantwoordelijk, maar voor de technische adviezen en uitwerkingen was ik helemaal aangewezen op Peter van de Korput en Rob Schrauwen.
Hartelijk dank!
Jos Martens

 Heemkundekring Jan Uten Houte;  
 

17. Boeknummer: 00412  
Geschiedenis van de Turnhoutse Speelkaarten 1826-1976
Cultuur -- Boeken           (ca. 1970)    [dr. E. van Autenboer en Louis Tummers]
Geschiedenis van de Turnhoutse Speelkaarten 1826-1976

DE TURNHOUTSE SPEELKAARTENINDUSTRIE (1826-1976)
door Dr. Eugeen van Autenboer
met een OVERZICHT VAN DE BELGISCHE SPEELKAART VAN 1379 TOT 1826
door Louis Tummers
Het geheel bewerkt door Jan Bauwens

INHOUDSTAFEL
TEN GELEIDE........................................................ 3

OVERZICHT VAN DE GESCHIEDENIS DER SPEELKAARTEN IN DE ZUIDELIJKE NEDERLANDEN....................................... 7
I. Oudste Speelkaarten : Hof van Brabant (XIV° eeuw) ... 9
II. Doornik (XVe eeuw).............................................11
III. Antwerpen (XVIe eeuw)......................................... 12
IV. Namen (XVIIe eeuw).......................................... 14
V. Oostenrijks Bewind......................................... 16
VI. Andere dan Turnhoutse fabrikanten na 1800 ................... 21

DE TURNHOUTSE SPEELKAARTENINDUSTRIE................................ 23
I. De papierverwerkende Nijverheid............................. 25
II. Pieter Corbeels............................................ 35
III. Brepols (1800-1826-1970)..................................... 44
IV. Wellens, Delhuvenne & C° (1834-1844)......................... 81
V. J.E. Glénisson &c Van Genechten (1837-1855)............... 90
VI. A. Van Genechten (1856-1970) ................................. 93
VIL J.F. Glénisson & Zonen (1856-1899)............................. 107
VIII. Gebr. Mesmaekers (1859-1968)................................ 118
IX. L. Biermans (1875-1970).................................... 131
X. La Turnhoutoise (1881-1960)................................ 141
XI. Carta Mundi (1970-)..................................... 144

BESLUIT............................................................ 146

BIBLIOGRAFIE....................................................... 149

De afgebeelde kaarten komen voort uit de verzamelingen van het Nationaal Museum van de Speelkaart, van Carta Mundi en van Jan Bauwens.
De filmen waren het werk van de Fotogravure Wens te Kontich.


TEN GELEIDE
De geschiedenis die voorafgaat ...
Dat dit jaar 150 jaren Turnhoutse speelkaartenindustrie worden gevierd, is een niet zo banaal feit, wanneer men
weet dat de naam « Turnhout » zowat over de hele wereld een begrip is geworden voor speelkaarten. Merk-
waardiger is evenwel nog dat deze 150 jaren in feite slechts een vierde vormen van de algehele Belgische
speelkaartentraditie : deze klimt immers terug tot 1379, binnen enkele jaren zes eeuwen dus.

Het is inderdaad dertien jaar vóór Charles VI van Frankrijk in 1392 zijn wereldberoemde tarokspel
bestelde aan zijn hofschilder Jacques Gringonneur, dat Hertog Wenceslas van Brabant er een bestelde aan zijn
hofschilder, Ingel Van der Noet; de som die hij daarvoor moest neertellen, was niet zo gering : het spel
kostte hem toen 2 mottoenen, hetgeen een goede BF 20 000 van dit ogenblik kan geweest zijn.

Sindsdien is het kaartspel niet meer uit deze gewesten weg te denken, noch als vermaak- en kansspel, noch
als industrieprodukt. In de middeleeuwse bronnen is hierover niet zo veel te vernemen, maar vanaf de
XVe eeuw beschikken we over meer dokumentatie.
Doornik vormde toen een heel belangrijk produktiecentrum : Rijksarchivaris A. Pinchart kon in de vorige eeuw
niet minder dan 27 namen van Doornikse fabrikanten tussen 1427 en 1537 bijeenbrengen, terwijl hij voor
de periode tussen 1439 en 1504 meer dan 40 Doornikse leerjongens vond.

In het midden van de XVIe eeuw wordt Antwerpen een centrum : vanuit de plaatselijke ateliers worden
honderden kisten speelkaarten verscheept, meestal Lansknechtkaarten, en vooral naar Engeland. De Lig-
geren van de Antwerpse Sint-Lukasgilde van Grafici vermelden nog steeds meesters-kaartenmakers in de
XVIIe eeuw. Maar tijdens het Oostenrijks bewind heeft Antwerpen als produktiecentrum vrijwel afgedaan.

In die periode wordt de fakkel overgenomen door Brussel en Gent : in de tweede helft van de XVIIIe eeuw
bloeien te Brussel een twintigtal ateliers; bij de eeuwwisseling loopt hun aantal echter terug tot 4. Te Gent
krijgen we drie « dinastieën », maar deze houden het langer uit dan hun Brusselse konfraters. De laatste
verdwijnt pas in 1843, maar zonderling genoeg gaat hij weer naar Brussel, waar dan gedurende twee decen-
nia een nieuwe opflakkering valt waar te nemen.

Vóór die tijd echter is te Turnhout P.J. Brepols al begonnen met speelkaarten te betrekken van enkele
kleine ateliers, die zowat over het hele land verspreid liggen (Antwerpen, Sint-Niklaas, Brussel, Dinant en
Namen). Als in 1826 zijn leveranciers hem niet meer kunnen volgen, besluit Brepols zelf speelkaarten te gaan
drukken. Meteen legt hij de eerste steen voor een onderneming, die eerst tal van navolgers krijgt — steeds te
Turnhout — en dezen vervolgens allemaal ziet opgeslokt worden, totdat er in 1970 nog drie overblijven.
Dezen besluiten op dat ogenblik hun krachten te bundelen en een enkele speelkaartenfabriek op te richten,
die op wereldniveau een eersterangsfiguur moet worden, Carta Mundi van Turnhout.

De boeiende geschiedenis van deze wel zeer vastgeankerde industrie wordt hier verteld door twee historici
in het vak : Louis Tummers en Dr. Eugeen Van Autenboer. Louis Tummers, die zelf een groot verzamelaar
is, schetst ons in vogelvlucht de vier en een halve eeuw geschiedenis vóór Turnhout. Dr. Van Autenboer, histo-
risch auteur en Konservator van het Nationaal Museum van de Speelkaart te Turnhout, vertelt ons over de
anderhalve eeuw Turnhout, een onderwerp waaraan hij tal van opzoekingen heeft gewijd.
Jan Bauwens

Ministerie van Buitenlandse Zaken en Handel Brussel;  
 

18. Boeknummer: 00470  
Spokerijen in de Baronie van Breda
Cultuur -- Boeken           (1974)    [Jacques R.W. Sinninghe]
Spokerijen in de Baronie van Breda. Sagen, legenden en volksverhalen veelal uit de volksmond opgetekend door Jacques R.W. Sinninghe met tekeningen van Jan Radersma.


INHOUD
1. De drie woorden van de pater in Uden 7
2. Meneer Versluis 8
3. De Kozakken op „Het Barree!” 10
4. De kwade hand van Mie Berkevoets in Etten 11
5. De graaf van Mastland 11
6. De witte dame van Roosberg 12
7. Van Jan de Wijs 14
8. De stichting van het klooster en de kerk in Meersel-Dreef 15
9. Kattedansen 16
10. De duivel als zwarte kat in Dongen 17
11. De beurzensnijder in Den Bosch 18
12. De Alphense kabouters 19
13. De Kabouterberg bij Gilze 21
14. Hereswit 21
15. Het beleg van „Valkenburg” bij Ulvenhout 22
16. De weg naar Achtmaal 23
17. De kwade hand in Etten 24
18. De Belgische knecht in Dongen 26
19. De grote abeel bij Ulvenhout 26
20. Het Oud Boomke onder Rijsbergen 27
21. Het spookhuis op „Burgst” 27
22. Zwarte kunst op Attelaken onder Leur 29
23. De duivel in „De Gouden Leeuw” in Rijsbergen 29
24. Langenaar, de tovenaar van „Burgst” 31
25. Stalkeersen 33
26. De duivel op „Valkenburg” bij Ulvenhout 34
27. In de Maatjes bij Zundert 35
28. „Wa’ dood is, moet dood blijven” 35
29. De heks van Gatbroek 36
30. De brandende scheper bij Dorst 36
31. Kop af! 37
32. Een kwade geest bezworen in Strijbeek 38
33. Het onheilspellende huis bij Breda 38
34. Verborgen schatten in Terheijden, Dongen en Breda 39
35. De Zundertse heksen 40
36. De ontrouwe rentmeester in Etten 42
37. De Grenadier in Breda 43
38. Huis In Ca Ba in Breda 43
39. De maar in de stal in Attelaken 45
40. Spokerijen op de „Hondsdonk” bij Ulvenhout 46
41. De kei op de Molenhei in Gilze 47
42. De duivel op het Hooghuis 47
43. De gifmenger in Dongen 49
44. Spokerij op „Walstijn” onder Zundert 50
45. Een slecht huis in Rijsbergen 50
46. De „Haanse Hoef” in Dongen 51
47. Heks houdt herberg in de Baronie 52
48. „De Engelse Pijl” 53
49. De toverkunsten van Kees Emmen in Dongen 54
50. Ontmoeting met een heks in Ginneken 54
51. De Slotbossetoren bij Oosterhout 56
52. De medaille van de begijntjes uit het Liesbos 57
53. Het verscheurde voorschoot in Galder 58
54. Baron Van der Borch en de „zwartmakers” 58
55. De sprekende kat in Baarle-Nassau 60
56. De Wapper in het Chaamse bos 60
57. Het Heksen wiel 61
58. Een zwarte dame in Chaam 62
59. De kat uit het Liesbos die al maar zwaarder werd 62
60. De „zwartmakers” in Galder 63
61. De kat met de paardebenen in Hazeldonk 63
62. Van Ons Heer en Peris (een verhaal uit Etten) 65
63. Jan Onversag (een verhaal uit Bavel) 67
Register op persoons- en plaatsnamen 69

Europese Bibliotheek Zaltbommel;  
 

 

Uitgebreid zoeken

Laatste wijziging binnen getoonde publicaties: 24 april 2022